Koninklijke Onderscheiding voor vijf brandweerlieden Waadhoeke

FRANEKER - Vijf brandweerlieden kregen dinsdagavond een Koninklijke Onderscheiding opgespeld door burgemeester Marga Waanders. Drie van hen zijn van post Marsum, één van post Sint Annaparochie en één van post Franeker. Vanwege hun bijzondere werkzaamheden bij de brandweer werden deze vijf mensen voorgedragen.

Om wie gaat het

Andries Fokkema solliciteerde eind 1992. Aan tafel zaten brandweercommandant Kees Smits, zijn schoonvader, en burgemeester Jaap Goeman Borgesius van de gemeente Menaldumadeel. ‘Zo kerel, dus jij wilt bij de brandweer?’ Dat was wel duidelijk. Andries heeft het brandweervirus. Een tatoeage op zijn bovenarm getuigt daarvan. In het dagelijks leven is Andries ambulancechauffeur. Vanwege zijn wisselende diensten is hij voor de brandweerpost vaak inzetbaar als hoofdbrandwacht en chauffeur/pompbediener. Hij coördineert de deelname van die post aan de brandweerrally in Dokkum en is spreekstalmeester tijdens gezamenlijke uitjes en dorpsactiviteiten. Andries vervulde bestuurs- en verenigingsfuncties bij diverse verenigingen.

Volgens collega’s staat Andries altijd klaar voor een ander. ‘Nee zeggen’ is niet zijn sterkste punt, maar tegelijkertijd heeft hij duidelijk een eigen mening. Is hij het ergens niet mee eens, dan maakt hij dat kenbaar. Het brandweervirus is inmiddels overgeslagen naar de volgende generatie. Zoon Romke Kees maakt sinds 2018 ook deel uit van de brandweerpost Marsum.

Meta de Lange is ruim twintig jaar actief als brandweervrijwilliger. Zij begon als brandwacht bij de brandweer van gemeente het Bildt en klom op tot bevelvoerder. In 2014 is ze overgegaan naar de Veiligheidsregio Fryslân. Door lichamelijke problemen moest zij stoppen met haar brandweerwerk. Toch blijft ze betrokken. Als ambassadeur van Brandveilig Leven verzorgt zij voorlichting op scholen. Vrolijk, doelgericht en niet op haar mondje gevallen, omschrijven haar collega’s haar. Mede dankzij deze eigenschappen heeft Meta altijd prima haar plekje weten te vinden tussen haar vooral mannelijke collega's.

Naast haar werk als medicatiebezorger voor huisartsenpraktijk Bögels en haar inzet voor de hospice in Leeuwarden heeft Meta zich jaren achtereen met volle overtuiging en veel energie ingezet voor de brandweerpost in Sint Annaparochie. En voor haar collega’s en de maatschappij.

Doede van Wier maakte in de zomer van 1999 in de midden in het dorp gelegen kazerne aan de Binnenbourren zijn entree bij brandweerpost Marsum. Zijn lange blonde staart van destijds maakte in het dorp de tongen los. Tijdens een opleidingsavond in Dokkum kwam er een melding van een grote brand. Het werd één van zijn eerste uitrukken. De instructeur wilde er niet naar toe gaan, maar Doede en zijn collega Dennis reden dwars door Leeuwarden plankgas naar de brandhaard. Het brandweerhart zat al vroeg op de juiste plek. Toen hij nog werkte bij het tuincentrum in Marsum, heeft hij zelfs zijn baas Jan enthousiast gemaakt voor het brandweervak.

Doede is een doener. Theorieavonden en praatsessies? Vooruit maar. Maar liever geeft hij een kettingzaagtraining. Naast zijn brandweerwerkzaamheden en tegenwoordige baan als chauffeur bij Van der Wiel is Doede lid van de oudejaarsploeg en bestuurslid van de ijsclub. Ook heeft hij ervaring als Zwarte Piet en helpt hij elk jaar het brandweervissen van post Marsum organiseren.

Rients Sijbrandij was de enige aspirant van brandweerpost Marsum toen hij in de late zomer van 1996 werd aangenomen. De miljoenenbrand in de Frieslandhal datzelfde jaar liep hij mis. Wel werden onder zijn leiding de grote brand in de Leeuwarder wijk Bilgaard en een middelbrand in een botenloods in Dronryp bestreden. Rients heeft er op een gegeven moment zelf voor gekozen om zijn functie als bevelvoerder neer te leggen.

De appel vielt ook in zijn geval niet ver van de boom. Rients trad bij de brandweer in de voetsporen van zijn vader. Hij diende zelfs nog met hem. Samen namen ze de uit 1966 afkomstige voertuig ‘It âld minsk’ over. Nog steeds kan deze door hen in oude glorie herstelde tankautospuit tijdens brandweerceremonies gebruikt worden. Rients is zelfstandig ondernemer en is overdag vaak in eigen dorp of de directe omgeving te vinden. Zijn technisch inzicht is bij incidenten en oefeningen een waardevolle aanvulling. Dier in nood? Ook dan weet hij raad. Liefst blijft Rients op de achtergrond, maar zijn mening steekt hij niet onder stoelen of banken. Eind 2020 zet Rients na bijna een kwarteeuw een punt achter zijn brandweerwerkzaamheden. Het is dan volgens hem mooi geweest.

Patrick van der Haring was al op jonge leeftijd kind aan huis op de kazerne. Zijn vader was brandweerman. Patrick speelde slachtoffer, hielp tijdens activiteiten en zette de fiets van vader buiten klaar als thuis de brandweerbel rinkelde. Inmiddels is Patrick zelf meer dan twintig jaar actief als brandweervrijwilliger. Sinds zijn 25ste is de kazerne zijn tweede thuis. Een van de heftigste branden die Patrick, in het dagelijks leven werkzaam bij Steinfort Glas, heeft meegemaakt woedde in een opvanghuis aan de Leane.

De uitslaande brand ontwikkelde zich snel. Patrick en collega's slaagden er, ondanks de verzengende hitte, in om de bewoners heelhuids uit de woning te krijgen. Eén van de vele gedenkwaardige gebeurtenissen in twee decennia brandweerwerk. Patrick is erg actief. Hij is repressief lid, voorzitter van de personeelsvereniging en leerwerkplekbegeleider. Ook is hij nauw betrokken bij de jeugdbrandweer, al staat dat momenteel helaas op een laag pitje. Fanatiek als hij is wil Patrick dat in de toekomst graag weer oppakken. Een brandweerman in hart en nieren.

Een onderscheiding werd nog niet uitgereikt wegens ziekte.