Rubriek Met Raad en Daad: Leendert Ferwerda

Met Raad en Daad is de rubriek die op lichtvoetige wijze informeert, duidt en achtergronden geeft maar ook bedoeld is om informatie te verstrekken over wat er in gemeenteraad van Waadhoeke speelt. Aan de hand van een zelfgekozen thema brengen raadsleden hier een onderwerp voor ’t voetlicht dat zij graag willen belichten of toelichten.

Vandaag: Leendert Ferwerda van FNP (in het Bildts): ‘Bútsoeke en polityk hewwe hur aigen waarhyd’

De leste jaren kwam ik niet soa faak meer op de Swarte Haan. Nou weer faker, want achter dyk kinne je, wer't je over prakkesere en nadinke, metgeve an de rúmte tussen de Boschplaat op Terskelling en de fuurtoren met syn road-witte banen op 't Ameland. Op de Swarte Haan het de wereld om je hine even gyn horison.

Froeger, wat is froeger in 'n mînseleven, waar in de seumerfekânsys, en ok faak weekeands, op Tessel 't juttersmuseum bij de haven fan Oudeschild 'n fast lopy. Der fertelde Tessels doe bekindste jutter, Cor Ellen over 't bútsoeken. “Natuurlijk spoelt er op de Friese kust ook wel wat aan,” saai-y. Fan doe an ôf gong ik in myn frije tiid in de auto met de fyts achterin na de Swarte Haan of na de Waddenhoeve.

Ok wel fia 't Búttendykswechy bij Nij-Syl na see foor 'n lopy bij ’t floedmerk lâns, in de richting fan de bunker en feerderop. Altyd benijd na wat de stroming fan de Noordsee ôf, tussen de ailanden deur, over de Waddensee in ’t floedmerk teugen de seedyk an of over de kwelder dellaid had.

Twee, drie uren foor hoog water bij see weze en maar hope dat de see in die uren met de floed gâf wat de see eerder nommen had. Blij dat je gyneen sien, lait der in de offenskemer de eerste bút, 'n netdriver èn flessepost. Achterhuus ontston myn juttersmuseum, nou is die bút te sien bij de SeedyksterToer ônder Marrum.

In de wintermaanden gâf ik lezings over ‘t bútsoeken, meest foor frôlysferenings. De auto achterin fol bút en der over fertelle. Over wer't flessepost weg komt, drivend in de faste stromings in de see. De flessepost, die’t ik fon waar faak ferstuurd fanôf de feerboat na Tessel, Flyland, Terskelling en 't Ameland. Ok 'n keer waar de flessepost ferstuurd fan de Frânse kust ôf en met de soanoemde werme golfstroom foor de kust fan Europa lâns, deur de brievebus fan de ailanden gaan.

Ok spoele skoenen an, meest rechterskoenen. Linker- en rechterskoenen gaan in de stroming deur de form fan de skoen ‘n aigen kant út, linkerskoenen richting Ingeland, rechterskoenen deuze kant út. En wat laai dêr? 'n Kûnstgebit. Fast fan een op de boat na Flyland die't op dat leste stikky, in de golfslag fan de Noordsee, soa mislik as ’n kat worren waar. Seehonnen binne d'r niet fiis fan en een mot ok 't kûnstgebit met opslokt hewwe, bij de Swarte Haan útspogen en der laai 't klappertannend fan de kouwe, 't waar winter, tun de seedyk an.

Bútsoekers op de Swarte Haan hadden froeger op sundeg 'n probleem. Niet idereen sil wete dat d'r in de 16e eeuw 'n kerky op de Swarte Haan ston. Sundegs mosten je doe nag twee keer na kerk. Op 'n sundegoffen waar 't weer stormweer, maar eerst na kerk. Ans kwam doomny maandegs even del. De leerzen met, die in 't portaal, op de achterste banken sitte en maar hope dat doomny niet te lang preke sou.

Die hoorde de wyn om de kerk gúllen, 't worde tiid om amen te sêgen. In 't slotgebed docht doomy an syn aigen kerkfolk: "Als het Uw wil is, dat het schip moet vergaan, laat dat dan zijn voor de kust van Zwarte Haan."

Niet alles wat hier ferteld wort, is waar fansels. Maar dat is in de polityk ok soa.

Leendert Ferwerda, FNP

Ik geef de pen door aan: Joke Osinga, VVD