Shared Grien Space (2): dorpsparkje in Tzum

Gerwine Wuring beschrijft in drie afleveren voorbeelden van Shared Grien Space. Vorige week kwam het Kimsterbosk aan bod, deze keer het dorpsparkje in Tzum. Hierna het laatste deel in deze serie. Gerwine Wuring bezoekt dan het project in Minnertga.

TZUM Trots vertelt Marnix van der Heide hartje Tsjom over het succesverhaal van de populaire speeltuin in hun dorpspark It Nije Fertier.

Vaders en moeders genieten van hun kleintjes op glijbaan en schommels in de royale zandbak en ook de kabelbaan is druk in gebruik. De wat oudere jeugd deelt geregeld hun ballenkooi met cliënten van een zorgboerderij. En ’s avonds hebben jongeren hier een mooie plek om te verblijven.

Het project is hier gerealiseerd vanuit de dorpsgemeenschap zelf. In 2008 werd het oude kaatsveld ter plekke aangekocht door Wonen Noordwest Friesland. De geplande woningen zijn er vanwege de economische crisis nooit gekomen en het tijdelijke schapenweitje vroeg om een nieuwe functie.

Marnix meldde zich als een van de vijf belangstellenden om vanuit Dorpsbelangen een projectplan te schrijven en uit te voeren. Allereerst werd het dorp middels enquêtes en een 3D-presentatie naar hun inbreng en wensen gevraagd. Financieel wist de werkgroep van wanten en met hun royale budget wilde de woningbouwvereniging de inrichting en het beheer van het hele terrein voor de komende 10 jaar wel toevertrouwen aan het dorp.

It Nije Fertier maakt deel uit van de drie Shared Grien Space projecten die door het Waddenfonds zijn meegefinancierd. De Friese Milieu Federatie en Landschapsbeheer Friesland hadden daar hun plannen voorgelegd, om te experimenten met gedeelde groene ruimtes.

Een dorpspark dus, dat niet van de gemeente is maar van de gemeenschap. ,,Het plaatselijke hoveniersbedrijf maakte de tekeningen en zorgde voor enkele lokale grapjes. Zo is de hoofdlaan even lang als de kerktoren van het dorp, de hoogste dorpstoren van de provincie. En de cirkel in het midden refereert aan de vroegere kaatsballen. Kinderen hebben de heuvel aangeplant en de zelf geplaatste bankjes zijn gesponsord en gemaakt door lokale ondernemers.”

De werkgroep wist slim om te gaan met financiën; de houtopbrengst van de gekapte bomen kwam terug naar het parkje, het Iepenfonds leverde een aantal iepen vanwege hun herplant-plan en het Wetterskip, verantwoordelijk voor de vaart die langs het park loopt, leverde vele diepladers grond. ,,Voor de realisatie van ideeën is altijd wel geld te vinden, maar de exploitatiekosten financieren is vaak lastiger”, vertelt Marnix. ,,De opbrengst van het oud papier uit het dorp gaat deels naar het park en Dorpsbelangen schenkt af en toe wat geld.”

Dus is zo’n project ook een kwestie van geduld en doorgaan als het tegenzit. ,,Niet alle planten sloegen meteen aan en er bleef water op het veld staan waardoor er voor extra afwatering is gezorgd. Je doet wat je kunt, want het is niet altijd even makkelijk om vrijwilligers te vinden die zich voor langere tijd binden”, aldus Marnix. ,,Het is best een groot park en dan blijft het onderhoud wel eens wat achter. Met een uurtje vrijwilligerswerk red je het niet, gelukkig functioneert het wekelijkse maaischema wel.”

Toch blijven er nieuwe ideeën komen om het park verder te ontwikkelen. ,,Verlichting door middel van zonnecollectoren, een plek voor een imker en op termijn misschien eens een dierenweitje.” Als actief betrokken dorpsbewoner blijft Marnix zich inzetten voor de mienskip. ,,Je komt elkaar toch steeds weer tegen hier, hé. We zijn op elkaar aangewezen en dan wil je je wel sterk maken voor iets moois in het dorp.” En daarmee verwoordt hij de essentie van shared grien space: de openbare ruimte is van iedereen, aan ons om haar optimaal te benutten, in nij fertier.

Gerwine Wuring

praktijkmensennatuur.nl