Lieve vader, aan de keukentafel

Twee veel te jonge meisjes – vier en tien – moeten afscheid nemen van hun veel te jonge moeder. Ik neem aan de wens van de Lieve Heer. Wil iemand mij eens mailen waarom die heer “lief” wordt genoemd? (atejdejong@gmail.com)

Ze spelen een hoofdrol in de afscheidsceremonie. Zamelen kaartjes in met herinneringen aan hun moeder. In de kerk houdt de oudste zonder haperingen een speech, die ze heeft voorbereid met haar juf.

Die juf weet wat het is - ze verloor zelf ook een ouder toen ze tien was. Daarna zingen Nick en Simon “Open je hart.” Ze gooien rozen op het graf. Als de kist daalt, moeten ze huilen.

Maar dan zijn daar al die lieve mensen. De juf, de vriendinnen van haar moeder en de lieve vader. Nee, niet die in de hemel. Hun lieve vader die er gelukkig nog wel is en ‘s ochtends gewoon aan de keukentafel zit.