Stileven: Het fatsoen herstellen

Ouderen vertellen elkaar over levensverdriet en ik mag erbij zijn. Ik vraag me af: Hadden ze in die verdrietige tijd vrienden met wie ze konden praten?

Ik vrees van niet, mensen waren toen niet zo openhartig. Hier, in deze groep, wel. Wat is het verschil? Hier is alle tijd en aandacht. 

En omdat ze ‘t verhaal aan een groep vertellen is het officiëler. Alsof ze hun verdriet teruggeven aan de wereld. Ik moet denken aan het prachtige boek van Nicci Gerard over dementie.

Zij schrijft bewonderend over kinderen die voor hun aftakelende ouders zorgen. Soms hebben die ouders nooit goed voor hen gezorgd. Erger: ze hebben hun kinderen soms mishandeld.

En dan is het alsof die kinderen het fatsoen in de wereld willen herstellen, schrijft Nicci Gerard.