Op het toppunt met James Bond

HARLINGEN - ,,Had ik dit niet gedaan, dan had ik er eeuwig spijt van gehad.” Thomas Hobma uit Harlingen drinkt een biertje in restaurant Levels in Harlingen. Hij vertelt over een belevenis dat met recht uniek genoemd mag worden. Nooit zal dit gebeuren nog eens plaatsvinden. Maar Thomas heeft het meegemaakt.

Waar het jaren geleden mee begon: zijn ouders die in zijn bijzijn een James Bondfilm keken. De jonge Thomas was al snel onder de indruk van wat hij zag. ,,Het zag er schitterend uit. De muziek was heel goed, de locaties prachtig.” Verslingerd is hij sindsdien aan James Bondfilms. Hij spaarde zijn zakgeld speciaal om een Bond-film te huren in een videotheek - films die hij uitzocht nadat hij uren hoesjes had zitten bekijken.

Bondstijl

Later, op de middelbare school, verzamelde hij de soundtracks. De films nam hij op op video. Kocht ze vervolgens op dvd. En weer later op Blu-ray. Wel dertig keer heeft hij ze gezien, de James Bondfilms die tot nu toe zijn uitgekomen.

Naast het veelvuldig afspelen van de films, leeft hij soms een beetje à la James Bond. Hij bezoekt graag een casino, draagt wel eens een smoking. In het huis waar hij en zijn vriendin wonen, heeft hij verschillende Bond-accessoires aangebracht. En gaan ze op vakantie naar het buitenland, dan is dat altijd in het buurt van een plek waar een James Bondfilm zich afspeelde. Zijn laatste Bond-reis was er echter een die hij nooit gedacht had te zullen maken.

Gekkenwerk

Dit jaar is het vijftig jaar geleden dat de film On Her Majesty’s Secret Service uitkwam. In het kader hiervan heeft een ander groot Bond-fan uit Nederland een evenement van een week georganiseerd op de plekken waar de film zich voornamelijk afspeelde. Deels in Portugal, en deels in het gebouw Piz Gloria.

Dit laatste ligt op de top van Schilthorn, een bijna drieduizend meter hoge berg in Zwitserland. Maar om ernaartoe te mogen, moest Thomas wel vierhonderd euro per kaartje neerleggen. En dan was het vanwege zijn agenda ook niet mogelijk om langer dan één weekenddag te gaan.

Het was, zoals hij zelf zegt, gekkenwerk. Zijn vrienden vonden het een zot idee. Maar toch. Wanneer krijg je nog eens zo’n kans? Misschien wel nooit. ,,Dus ik wist gewoon: dit ga ik doen!”

Spontane ontmoeting

Samen met zijn broer sprong hij anderhalve week geleden in de auto. Twaalf uur later kwamen ze aan in Zwitserland. Ze verbleven in een dorpje hoog in de berg. Hij kon niet wachten tot het feest die avond zou beginnen. Een paar bondgirls zouden er zijn, stuntmannen uit de film, crewleden, mensen die nu werken aan James Bondfilms. Maar de allerbelangrijkste persoon zou er ook zijn. George Lazenby, de James Bond in ‘Secret Service’.

,,Mijn broer en ik zaten na aankomst in de zon tussen de besneeuwde bergtoppen. Ineens zag ik een bekende Rolls-Royce. Twee mannen stapten uit. Ze waren verkleed, droegen uniformen die ik direct herkende uit de film. Ik vroeg ze of ik met ze op de foto mocht. Op dat moment hoorde ik iemand zeggen: ‘Excuse me, that’s my ride!’

Ik keek om, en zag George Lazenby in de Rolls-Royce zitten!” Thomas’ mond viel open, hij wist niet wat hij zag, en ook niet wat hij moest zeggen. De foto ging niet door, maar dat maakte hem niet uit. Hij had gewoon oog in oog gestaan met Lazenby, de hoofdrolspeler uit zijn favoriete Bondfilm.

Popelend in kabelbaan

En dan moest het feest in Piz Gloria nog beginnen. ,,We gingen met een kabelbaan naar Piz Gloria, maar er was een tussenstation waar we er even uit mochten. Hier kregen we cocktails - Martini’s natuurlijk. Het was vet om met allemaal fans daar te zijn. Iedereen was zo gepassioneerd.”

Ondertussen hadden ze uitzicht op Piz Gloria. Thomas zag het gebouw nu net zo, zoals hij daar ook wel shots van had gezien in ‘Secret Service’. Als een kind zo enthousiast was hij. ,,Ik kon niet wachten!”

Eenmaal in het gebouw keek hij zijn ogen uit. Piz Gloria doet tegenwoordig dienst als 007-museum. ,,Alles staat in het teken van James Bond daar.” De avond begon met een diner. Er waren fans uit verschillende landen, die per nationaliteit bij elkaar aan tafel werden gezet. Thomas, zijn broer en hun tafelgasten zaten twee tafels achter George Lazenby. ,,Dan denk je wel: daar zit ‘ie dan!”

Gouden randje

Er hing een positieve sfeer, iedereen was volop met elkaar in gesprek, maar plots viel al het gebabbel stil. De zon zakte weg achter de bergen. ,,Mensen stonden op en liepen naar het raam om het te aanschouwen. Het was prachtig. Ik heb nog nooit zo’n mooie zonsondergang gezien.”

Een avond met een letterlijk gouden randje, en waar Thomas tot op het laatste moment volop van heeft genoten. Hij ging los op muziek van een James Bond Tribute band, speelde onder andere blackjack met een van de stuntmannen, en wist nog een fiche mee te nemen. ,,Die waren speciaal voor die avond gemaakt.”

Op een gegeven moment ging hij buiten een frisse neus halen. Daar stond hij dan, op het dak van de alpen. ,,Het gave was: ik had vooraf heel hoge verwachtingen. Vaak valt de realiteit dan een beetje tegen, maar nu was het dubbel en dwars uitgekomen. Ik wist gewoon: mooier dan dit wordt het niet. Was ik dat weekend niet naar Zwitserland gegaan, dan had ik er eeuwig spijt van gehad.”

De volgende dag reden zijn broer en hij weer terug naar Harlingen. Terug naar de normale wereld. Op maandagochtend gewoon op de fiets naar de Kabas in Franeker, waar hij lesgeeft, met James Bond-muziek op zijn telefoon. Hij bekijkt regelmatig de films en foto’s die hij heeft gemaakt, en kan amper geloven dat hij er is geweest. Maar hij was erbij

Enorme kick

Hij neemt nog een slok van zijn bier. Zijn ogen stralen, hij raakt bijna niet uitgepraat over deze gebeurtenis. Maar ook niet over alle dingen die hij nog wil doen. Er zijn tal van Bondlocaties die hij nog wil bezoeken. ,,En het leuke is: er zijn nog zoveel plekken. Dit jaar staat Portugal op de planning, maar ik wil ook nog naar Japan en IJsland. Het geeft elke keer weer een enorme kick als je zo’n plek hebt gevonden.”

Terug naar Zwitserland wil hij ook. Om zijn vriendin te laten zien hoe mooi het wel niet is daar op de top van Schilthorn. ,,Maar er is ook een plek in Zwitserland waar James Bond, of zijn stuntman, in Goldeneye bungeejumpte. Dat kun je daar nu ook doen als toerist. Stel je eens voor: dat je een paar honderd meter naar beneden valt op de plek waar die film zich afspeelde. Dat is nog wel een heel grote droom van mij.”

Martine van der Linden