Herkennen we schoonheid?

Op een Amerikaans treinstation staat een violist te spelen. Duizenden mensen passeren, maar merken hem niet op. Ze hebben haast.

Een enkeling staat even stil, een paar seconden. Alleen kinderen willen langer kijken en luisteren. Maar dan zeggen hun ouders dat ze moeten opschieten. Als de violist stopt krijgt hij geen applaus.

De violist is Joshua Bell, één van de beste muzikanten te wereld. Hij speelt op een viool van 3,5 miljoen dollar. Het is een experiment van de Washington Post.

De krant wil weten: herkennen we schoonheid in een onverwachte omgeving? Conclusie: Door onze haast, altijd maar haast, zien we veel mooie dingen niet.

Ik fiets nooit snel. Maar als ik door een mooi dorpje kom – in de Wâlden, maar ook op de klei – stap ik soms af. Rustig lopen en kijken. Want voor je ‘t weet ben je ‘t dorp weer uit.