‘Na je dood nog een beetje regeren?

Jacques Vriens heeft weer een prachtig boek geschreven. Over Stijn en zijn opa die euthanasie pleegt. Als opa dood is, opent Stijn opa's koektrommel. Hij vindt daarin een briefje. Opa heeft zijn hand getekend en brengt een laatste groet: ,,Ha, die Stijn.” Typisch opa.

De man van Astrid Joosten (van 'Kanniewaarzijn' en 'Twee voor twaalf') koos ook voor euthanasie. De dag na zijn dood liet hij een bos rode rozen bezorgen, met een kaartje: ,,Voor altijd in mijn hart.” In de Volkskrant vertelt ze: ,,Dat had hij vlak voor zijn dood nog geregeld, op de eerste dag van het grote verdriet. Omdat hij het zo verschrikkelijk vond dat hij me achter moest laten. Hoeveel attenter en liefdevoller kun je zijn?”

Waarom mag dat eigenlijk niet, na je dood nog een beetje regeren?