Kunst beleven in Kunstkamer

FRANEKER

Het pand aan de Harlingerweg 45 is voor Rob van Deelen en Yvonne van der Graaf veel meer dan een woonhuis waar ook gewerkt gaat worden. Ze willen er hun droom in vervulling laten gaan: kunst delen met derden.

Anderen laten voelen en beleven wat kunst is. In het bedrijfsgedeelte waar Van Deelen aan de slag gaat als beeldhouwer en Van der Graaf als schilderes, komt een kunstkamer. Het grote bord in de tuin kondigt het aan: ‘Hier komt Kunstkamer Franeker’.

Na een lange zoektocht kwamen de twee via de Achterhoek, Twente en Limburg in Franeker terecht. Het historische pand voelde meteen goed. ,,We zochten schone lucht, die vonden we hier. Daarnaast sprak het pand ons meteen enorm aan. De hele historie maakt dat het een heel bijzonder pand is. We wilden graag allebei een atelier bij ons huis”, vertelt Van der Graaf.

,,Ik leef mijn hele leven ook tussen kunst. We voelen ons daar allebei heel happy bij en verzamelen ook kunst. Daarvoor komt een speciale ruimte waar bezoekers kunnen komen kijken. Daar kunnen ook andere kunstenaars hun werk laten zien.’’

,,Het wordt geen galerie, dat kun je zien als een winkel waar kunst te koop is. We hangen kunst op en willen mensen leren kunst te beleven, ze ervan laten genieten. We volgen jonge getalenteerde kunstenaars en willen talent de ruimte geven. We willen een huiselijke sfeer scheppen waarin bezoekers zich thuis voelen.’’

De ruimte die kunstkamer gaat worden, is een bijzondere ruimte/ ,,We willen levensloopbestendig bouwen. Als we wat minder goed ter been worden, kunnen we de ruimte eenvoudig ombouwen tot een slaapkamer met douche en toilet.”

Geschiedenis van het pand

Van Deelen en Van der Graaf wonen in het pand wat bij Franekers bekend is omdat er jaren antiek verkocht werd. ,,We kamperen in ons eigen huis. Eerst pakken we het bedrijfsgedeelte aan, daarna komt het woongedeelte. We zijn warm ontvangen in Franeker. We hebben twee zondagen via flyers omwonenden uitgenodigd om te komen kijken wie we zijn en wat we van plan zijn. Dat is geweldig positief ontvangen. Er zijn veel mensen geweest en we hebben veel vragen kunnen beantwoorden.”

De bijzondere historie van het pand spreekt het stel aan. ,,Wat nu de woning is, was vroeger een tramstation. Daarna is het kort bewoond geweest en later is er een Joodse landbouwschool ingekomen. Wanneer precies is ons niet bekend. De Joodse studenten leerden hier land- en tuinbouwtechnieken en gingen daarna terug naar hun eigen land.

We hebben gehoord dat er hier twintig studenten waren, toen er in 1941 een razzia was. Van de twintig studenten zijn er achttien afgevoerd naar een concentratiekamp. Twee ontsnapten, de ene liep meteen de landerijen in richting Hitzum, de andere zou zich een dag verstopt hebben in de waterput hier achter huis.

Die historie willen we graag verder uitzoeken. Met de waterput willen we iets bijzonders doen, die geschiedenis wat zich hier af heeft gespeeld, mag niet verloren gaan. We willen er een soort mini monumentje van maken.’’

Nieuw begin

Van Deelen groeide op in Arnhem, waar hij veertig jaar in het middelbaar onderwijs werkte. Steenhouwen was toen slechts een hobby. Een paar jaar na het overlijden van zijn echtgenote in 2005, ontmoette hij Yvonne van der Graaf. Hoewel zij in Rotterdam opgroeide tussen de kunst – haar Belgische moeder was kunstenares – en als jong meisje al talent had, mocht ze van haar ouders niet verder in de kunst. Er zou geen droog brood in te verdienen zijn.

,,Ik heb toen een grafische opleiding gevolgd, heb gewerkt als typograaf bij verschillende grote uitgeverijen. Later heb ik in het management gewerkt. Hoewel ik een goede baan had, heb ik me altijd geremd gevoeld. Ik kon het me veroorloven eerder te stoppen met werken en mijn passie te volgen. Nu voel ik met het best, nu kan ik me uiten op mijn manier. Dat Rob en ik elkaar ontmoet hebben en samen de liefde voor de kunst delen, is heel bijzonder. We voelen elkaar aan.”

,,Als ik ’s nacht om drie uur een ingeving krijg, ineens weet wat ik weg wil hakken en dan opsta om dat te gaan doen, vindt Yvonne dat niet vreemd. Zij begrijpt dat. We hadden een mooi atelier in Westervoort bij Arnhem, maar daar woonden we niet bij. Nu kunnen we wonen en werken combineren. Daarmee gaat voor ons allebei een droom in vervulling. Het huis voelde meteen goed, nu de bedrijfsruimte in rap tempo vorm krijgt, voelt het alleen nog maar beter.”