,,Er zijn hier zulke mooie plekjes”

HARLINGEN

Dat Harlingen een mooie oude binnenstad heeft, is algemeen bekend. Dat het een belangrijke functie heeft als havenstad eveneens. Maar er zijn veel dingen die de meesten waarschijnlijk niet weten.

Bijvoorbeeld dat Harlingen vroeger niet aan zee lag, er in de stad 525 rijksmonumentale panden zijn te vinden, er 46 stegen zijn en 70 oeververbindingen. Dat en nog veel meer wetenswaardigheden over Harlingen komt de bezoeker aan de weet tijdens een stadswandeling. Gedurende het seizoen leiden de Harlinger stadsgidsen tussen de 2000 en 3000 bezoekers rond. Joop van der Heide, geboren en getogen Harlinger, is één van die gidsen en mede-oprichter van Stadsgidsen Harlingen.

Hij woont in het huis waar hij geboren werd, aan de Lanen in het hart van de stad: ,,Dit was vroeger een schoenmakerij. Wij woonden hier met zijn tienen, vader, moeder en acht kinderen. Er was boven een jongenskamer en een meisjeskamer.”

De touringcarchauffeur leidt met plezier mensen rond door zijn stad. ,,Er zijn hier zulke mooie plekjes die je normaal niet ontdekt. Hier verderop is de Duzend Deurensteeg, daar zijn nog oude panden terug te vinden. Of het Schoolplein, bij de oude school. Verstopt achter de huizen ligt een verrassend groen pleintje.

Met een groep van twaalf mannen en drie vrouwen leiden we toeristen rond. Wat ze te zien krijgen, is wat ze zelf willen. Er is veel mogelijk. We hebben de Vestdijkwandelingen, de stegentocht, de vestingwandeling, de havenwandeling, een algemene wandeling en een waterwerkenwandeling. Een kerkentocht hebben we ook. Dertien religies in Harlingen en de meeste Harlingers zijn heiden. En dan is er nog de Vrouwenstrúntocht. Die vertelt het verhaal van dames die zich opwerkten in een mannenmaatschappij.

Voor de schooljeugd hebben we een wandeling over de Duitse bezetting. Die lopen we rond 4 mei. Er is veel te zien in de stad; er zijn 38 kunstobjecten. Wist u dat de Stenen man een monument is voor een bezetter uit dank voor de aanleg van een dijk?”

Van der Heide houdt van zijn stad, maar heeft moeite met het gemeentebestuur. ,,De gemeente heeft mensen uit Tilburg ingehuurd om een toeristische visie te geven. Ze bijten zich stuk op de eilandgasten, daar hoef je niets van te verwachten, ook niet van de toeristen op de zeecruiseschepen.

De gasten van de riviercruises leiden wij rond, dat zijn bezoekers waar je wat aan hebt. Die vragen na de wandeling naar de winkelstraat. Het hele toerisme verwachten ze veel te veel van. Dat moet je niet zien als hoofdvangst, maar als bijvangst. Er zit hier in Harlingen genoeg kennis over het toerisme hier, maar daar informeren ze niet naar. Het moet blijkbaar van ver komen en geld kosten…’’

Voor de bezoekers die Harlingen wel weten te vinden, is er genoeg te genieten: ,,In de havens is altijd bedrijvigheid, er is altijd wel wat te zien. Vroeger lag Harlingen helemaal niet aan zee trouwens, de stad kreeg in 1234 stadsrechten en kwam pas in 1287 aan zee te liggen. Het is niet helemaal zeker of 1234 het juiste jaartal is van de stadsrechten, er wordt wel gezegd dat dat jaartal maar opgeschreven is omdat het gemakkelijk te onthouden is. Het is niet terug te vinden of het juist is.”

De stadsgidsen blijven nieuwe wandelingen bedenken. ,,We zijn nu bezig een hap-snap wandeling op te zetten, beginnen met een aperitief, een stukje wandelen, dan ergens een voorgerecht, weer even lopen, enzovoort. Wandelen en eten bij vijf verschillende gelegenheden.”

Bezoekers kunnen in Harlingen wandelend op verhaal komen. Meer informatie over de wandelingen is te vinden op www.stadsgidsenharlingen.nl.