‘Een bizar idee dat er na mijn dood een standbeeld van mij staat’

FRANEKER

Gea Smits is nog niet gewend aan het idee dat er een standbeeld voor haar komt: ,,Een bizar idee. Het lijkt me zo raar mezelf straks in brons gegoten te zien. En dat dat beeld er dan na mijn dood nog staat.”

Uit haast tweehonderd nominaties werd Smits met vijf andere Friese vrouwen uitgekozen. Van hen wordt een bronzen borstbeeld gemaakt. Omrop Fryslân had in het kader van ‘Froulju fan Fryslân’ de bevolking opgeroepen gewone Friese vrouwen te nomineren.

Een week voor Pinksteren was Gea Smits samen met een paar vriendinnen in Biddinghuizen. ,,Ieder jaar bereiden we daar de Pinksterconferentie voor. Mijn man Chris en de kinderen komen het pinksterweekend zelf. Er was een spreekster en een vriendin vroeg of ik met haar naar voren wilde, ze wilde graag dat de vrouw die de dienst leidde, voor haar zou bidden. Natuurlijk wilde ik dat wel.”

Smits: ,,We gingen samen naar voren en de vrouw bad voor haar. Tot mijn verrassing ging ze ook voor mij bidden. Ze dankte God voor mij, die altijd klaar stond voor anderen. Het verbaasde me want ze kende me helemaal niet. Ze voegde er aan toe: ‘God gaat jou zó verrassen deze week’. De volgende dag werd ik gebeld door Omrop Fryslân dat ik bij de laatste twaalf zat. Ik had geen idee waarvoor. Het bleek om een standbeeld te gaan, ze vroegen of ik wel eens gehoord had van Froulju fan Fryslân. Dat had ik niet en mijn eerste gedachte was ‘Ik wil geen standbeeld.’ Ze vroegen of ik er aan mee wilde werken. Heel frappant, was dit wat die vrouw in het gebed bedoeld had?”

Smits liet het even in zich omgaan. ,,Had God hier een bedoeling mee? Moest ik hier iets mee doen? Ik besloot mee te werken. Niet voor mezelf, maar als symbool voor alle vrijwilligers. Er zijn zoveel mensen die vrijwilligerswerk doen, ieder op zijn of haar eigen manier. Er zijn mensen die drie keer per week met mensen uit Saxenoord gaan wandelen. Daar heb ik groot respect voor, ik zou zoiets zelf niet kunnen.

Nominatie

Aan Omrop Fryslân vroeg Smits wie haar genomineerd had. ,,Dat was Wessel Veenstra. Een kennis die van een afstand ziet wat ik doe, dat vond ik mooi. Toen had ik zoiets van ‘laat het maar gebeuren’. Misschien dat ik met mijn verhaal anderen kan inspireren en enthousiast kan maken. Wat ik doe, doe ik omdat ik het leuk vindt. Het is geen opgave. Ik trek met een Syrisch gezin op, als ik ze een beetje gelukkig zie, is dat de mooiste beloning. Ik vind het prachtig om verbindingen te leggen, om van elkaar te leren en elkaar te accepteren. Bij de Stichting Present ben ik vijftien uur per week projectcoördinator, daar helpen we mensen die er praktisch gezien even doorheen zitten. We helpen ze weer even op gang, als ze daarvan opknappen, dat is zo mooi.”

Maar Smits doet meer: ,,We zijn bezig met de Samenloop voor Hoop voor 2019, daar ben ik voorzitter van. Daarnaast hielp ik samen met Chris en nog een aantal anderen mee met de organisatie de Midnightwalk. Hier thuis organiseer ik ongeveer 1 keer per maand een ‘Syrisch huiskamerrestaurant’, een Syrisch echtpaar kookt en betaalde gasten komen eten. Een mooi samenzijn waar men elkaar leert kennen en een beetje extra geld voor Syrische families. We hebben een welkomstfeest gehouden voor vluchtelingen en in het najaar willen we een ‘meat & eat’ voor vluchtelingen en statushouders organiseren via de Stichting Present. Voor de collecte van het KWF stuur ik de coördinatoren aan die de collectanten onder zich hebben.”

Groot hart

Dat Gea Smits een groot hart heeft en dat openstelt voor anderen, als ze vertelt over haar pleegzoon. ,,We hebben een pleegzoon in huis gehad, drie jaar lang. Nu woont hij niet meer bij ons, maar komt in de weekenden nog wel. Hij is ‘myn jonkje’. Ik heb hem in mijn hart gesloten. Net als een Frans meisjes uit een Parijse achterstandswijk wat al een paar jaar bij ons komt via Europa Kinderhulp. Heel mooi om te doen. Daarnaast doe ik nog werk bij de kerk, ik heb Alpha-cursussen gegeven over het geloof. Samen met een groep leiden we in de Voorhof Youth for Christ-avonden voor pubers, ook prachtig om te doen.’’

Model zitten

Het standbeeld komt er, de foto’s zijn gemaakt en Gea Smits zal nog model zitten. Ze laat het over zich heen komen. Zelf vindt ze het niet zo bijzonder wat ze allemaal doet.

,,Ik ben in de gelegenheid dat ik het kan doen en ik doe het omdat ik het zo leuk vindt. Laatst zijn we met zes Syrische vrouwen naar de Keukenhof geweest, dat wilden ze zo graag zien! We hebben een busje geregeld en zijn gegaan. Vond ik zelf ook hartstikke leuk, want daar was ik ook nog nooit geweest. En ik genoot van hun reactie op de bloemen.”

(Tekst Suwarda Vis)