‘Mijn beste film komt nog’

OOSTERBIERUM

De meester van de lagere school wilde Tony Dirne naar de kweekschool hebben.

Niet nodig, vond zijn vader, hij kon net als hem en zijn ooms aan de slag in de fabriek. Zij hadden het daar prima.

Maar Dirne was creatief en sloeg hele andere wegen in. Muziekproducties maken, Nederlandse bewerkingen voor tekenfilms, films produceren, teksten schrijven, daar ligt zijn hart en daar is hij goed in.

Bekende tekenfilms

De jongeren kennen zeker Vrouwtje Theelepel, De Tovenaar van Oz en Boes Boes, ouderen zingen zo ‘Jelle zal wel zien’ mee, een variatie op Yellow Submarine over de toenmalige minister Jelle Zijlstra. Ze zijn geproduceerd door Dirne.

Oosterbierum

Twee jaar geleden streken Dirne en zijn partner Josée Stam neer in Oosterbierum.

,,We woonden in Lelystad, er werd bekend dat dat het tweede Schiphol zou gaan worden. Josée heeft last van astma dus dat leek ons niet zo geschikt. In Zeeland, waar wij gewoond hebben, had zij veel minder last van haar astma. We hebben tien maanden gezocht, van Cadzand tot aan Moddergat, wilden graag dichtbij de zee wonen. Op de terugreis van een zoektocht deed ik een café aan in Minnertsga. Een dronken man aan de bar hoorde mijn verhaal. ‘De pastorie in Oosterbierum is wel wat voor jou, de dominee daar is hem gesmeerd’. En zo is het gekomen, we wonen hier heerlijk. Friezen stug? Absoluut niet, ze kijken de kat uit de boom, dat is wat anders, maar als je je geeft, staan ze zeker open voor contact.”

Dirne gaf een lezing in gemeenschapshuis Het Mienskar: ,,Erg leuk vond ik dat, ik gaf een lezing over alles wat ik gedaan heb voor de Culturele Club.”

Bert Haanstra

Al jong begon Dirne films te maken, de muziek, het inspreken van het commentaar, alles nam hij voor zijn rekening. ,,Ik stapte met een filmopname naar Bert Haanstra, die woonde niet heel ver van ons af. Hij bekeek de film en vroeg wie dat allemaal gedaan had, de muziek, de beelden, het commentaar, de montage? Toen ik zei dat ik dat zelf had gedaan, schreef hij een brief die hij me mee gaf. In die brief stond dat ik niet onder deed voor professionele filmmakers, het was een prachtige aanbeveling. Die brief heeft veel deuren geopend.”

Achteruitkijkspiegelen

Rijk is Dirne in financieel opzicht niet geworden, wel creatief rijk: ,,Ik heb eigenlijk mijn hele leven dingen gemaakt die een hobbyistisch karakter hebben en ik kreeg er nog voor betaald ook! Het geld was niet mijn grootste drijfveer, ik wilde wat ik deed, goed doen. Dat betekende ook wel eens tweeëndertig dagen filmen in plaats van de dertig waarvoor ik betaald kreeg. Dan hield ik er minder van over. Ik heb eens een plaat geproduceerd met Zuid Amerikaanse muziek. Ik weet zeker dat er wereldwijd duizenden van verkocht moeten zijn, maar mij werd verteld dat het er zo’n vierhonderdzestig waren. Daar ben ik flink bij in geschoten. Toen het door de recessie flink terug begon te lopen met opdrachten, zei Josée tegen me, waarom ga je niet schrijven? Waarom schrijf je je hele levensloop niet op?”

 

Dirne: ,,Dat was een geweldig idee, ik moet bezig blijven, daar voel ik me het beste bij. Het boek komt in september uit, Achteruitkijkspiegelen komt het te heten. Als ondertitel heb ik bedacht: Twaalf ambachten… en meer dan dertien successen. Ik ben de tachtig gepasseerd, maar voel me in mijn hoofd twaalf. Mijn mooistefilm moet ik nog maken.”