Schijnheilig

Franeker

Voor iedereen gelden dezelfde geschreven regels en veel van de ongeschreven regels. Toch? Waar die dan ook maar over gaan. En meestal houdt iedereen zich daaraan.

Anders zou het logischer zijn om tralies voor alle huiskamerramen te zetten in plaats van gevangenissen te bouwen. Nee, de meeste mensen houden zich aan de geschreven en ongeschreven regels. Ook vinden we dat iedereen zich aan deze regels moet houden. Anders zou het maar een bende worden, nietwaar?

Onberispelijk

Ik heb het nu ook over van die regeldingetjes: hondenpoepzakjes, zebrapaden, opstaan voor oudere mensen en op zondag niet zo dicht mogelijk bij de Chinees auto’s wildparkeren. Dat soort dingen. We zijn er goed in om anderen aan deze regels te houden. En om er wat van te vinden als wij iemand iets anders zien doen dan hoe het hoort. Ook zijn er fanatieke mensen die anderen vanuit een stellige overtuiging aan nieuwe regels willen houden. Die mensen moeten wel van onberispelijke aard zijn, anders heb je geen recht van spreken wat betreft hoe een ander zich moet gedragen.

Nu noodzaak

Het kan zijn dat we zelf soms wel van bepaalde regels afwijken en desondanks menen dan volledig in ons recht te staan. Dat wij deze uitzondering kunnen maken, is omdat de omstandigheden nu even zo zijn. En wij zijn het zelf, dus dat is niet erg. Dat doen we anders nooit. Wij zijn goede mensen en gedragen ons (vaak) netjes. Ook wij vinden het ergerlijk als mensen de poep van hun hond laten liggen of hun auto strak tegen de gevel van de Chinees hebben staan. Toch: als wij zelf even snel voorrang pakken, zijn we een stuk milder. Moet een keer kunnen. Het was nu even noodzaak.

Geldt voor anderen

Ken je de fanatieke niet-rokers die op de barricaden, afschuwelijke foto’s op pakjes plakkend, intussen heel veel suiker, vet en koolhydraten naar binnen werken? Of die man die enkele jaren geleden bij Veilig Verkeer Nederland werkte en zijn eigen auto kwijtraakte wegens veel te hard rijden? Waarom denken we dat wij de uitzondering kunnen en mogen zijn. Hoe zit dat? We zijn werkelijk meesters in het rechtvaardigen van ons eigen gedrag, ook al valt dit een beetje buiten de regels. En we veroordelen het foute gedrag van iemand anders. Dat blijft intrigerend, schijnheilig en best eng. Maar gelukkig, dit geldt vooral voor anderen. Dat scheelt. (Tekst Nanda Heij, Communicatie & TrainingsBureau NR. 10)

Auteur

admin