INGEZONDEN | 'Wat als de eieren in Harlingen dankzij de REC vol gif zitten?'

HARLINGEN

Stephanie Geurtz stuurde een ingezonden brief omtrent de uitstoot bij de REC.

Hieronder de tekst. Dat het ministerie van Economische Zaken eieren voor zijn geld kiest zou bijna doen geloven dat er een aantal ministers op de juiste plek zit, toch? Na het jarenlange gevecht is het ToxicoWatch gelukt om inzicht in het onderzoek van RIKILT te krijgen (commercieel bedrijf in opdracht van de overheid) en werd er nu toegezegd informatie beschikbaar te stellen. Ik ben benieuwd of en wanneer dat dan gebeurd. Maar misschien moet ik bij het begin beginnen? In 2013 publiceerde ToxicoWatch haar onderzoeksrapport naar dioxinen in eieren. Dit zorgde voor landelijke media-aandacht. Naar aanleiding hiervan gaf het Ministerie van EZ in 2014 het RIKILT in Wageningen opdracht om een landelijk onderzoek naar dioxinen in eieren te verrichten. De conclusies uit dit RIKILT-rapport zijn voor de (provinciale) overheid gezaghebbend en leidend voor het beleid ten aanzien van Zeer Zorgwekkende Stoffen. De conclusie uit het RIKILT-rapport, dat de situatie in Harlingen niet uniek zou zijn, wordt echter niet onderbouwd met verifieerbare data. Waar had het RIKILT haar onderzoek verricht en wat hadden ze dan daar gevonden? Mijn eerste reactie bij het lezen van het persbericht van Abel Arkenbout was: en als de eieren in Harlingen vol gif zitten en het RIKILT dit feit van tafel veegt met het antwoord “In Harlingen is het niet anders dan op andere plekken in Nederland” zeggen ze dus dat overal de eieren vergiftigd zijn. En dan is het dus niet meer erg? Verder ontstaat er in mijn hoofd het beeld van de schoorsteen van het REC, daaruit stroomt dag in dag uit – en 's nachts - rook die veel verschillende giftige stoffen bevat. Dioxinen, PAK’s en noem maar op. Dan zie ik al die eieren liggen… aantoonbaar vergiftigd. Zou het echt zo zijn dat alleen de eieren het gif binnen krijgen? Zou de rook daadwerkelijk alléén invloed hebben op die eitjes. Veganisme lijkt mij dan een prima oplossing om aan deze aanslag op mijn gezondheid te ontkomen. Helaas weet ik dat dit onzin is. De rook heeft het niet alleen op de eieren voorzien. Die rook daalt op alles neer. Op elk grassprietje, op de boerenkool die verbouwd wordt in de moestuintjes, op de appelbomen, het zit in de schapenvachten op de dijk, het ligt op onze daken, kleeft aan onze ramen, zet zich vast in onze poriën en verbind zich met delen in de lucht die wij met elke ademteug binnen krijgen. Kort gezegd: Het is overal! Is het dan een enorme hoeveelheid? Is het schadelijk? Wat is het überhaupt? Welke stoffen zitten erin? En hoe meten wij dit? Helaas is het toegestaan om afval te verbranden, het REC heeft vergunningen om huishoudelijk en industrieel vuilnis te verbranden. Maar aan die vergunningen zitten ook bepaalde verplichtingen. Bijvoorbeeld het verbranden op een bepaalde temperatuur. Wordt deze temperatuur eigenlijk altijd gehaald? Wordt er echt altijd zogenaamd “schoon verbrand”? En wat betekent dat eigenlijk? Kan het echt zo zijn dat een afvaloven een soort tovermachine is waarin bepaalde stoffen gewoon, zeg maar .. in rook opgaan? Of is het een illusie en raddraaierij als er wordt beweerd dat dat wel zo is. Dat je er allemaal giftige stoffen indoet, het vuurtje opstookt en uit de schoorsteen gewoon schone lucht op ons mooie stukje UNESCO-werelderfgoed neerdwarrelt? Kan het waar zijn.. .die verhalen van de directie van het REC, gedupeerden van Provinciale Staten, wethouders en menig raadslid van de gemeente Harlingen, ministers en aanhangers van deze sowieso verouderde manier van afvalbeheer? Is afval verbranden wel de oplossing? Of gaat het ook in het REC-dossier alleen maar om geld en macht? Wat biedt de REC nu aan de Harlingers? De beloofde werkgelegenheid, blijkt bij navraag, wel heel erg miniem. Dus ook dat was een fake-argument bij het doordrukken van de vergunning voor de komst van het REC. Al enige tijd loop ik met deze vragen rond en besef dat veel mensen die zich met dit “dossier” bezighouden of hebben gehouden er moedeloos, murw en bang van zijn geworden. Al enige tijd krijg ik antwoorden op die vragen, antwoorden die inderdaad bang maken en inzicht geven in hoe erg de situatie is. Op gebied van volksgezondheid en op gebied van achter gesloten deuren politiek. Maar angst is nooit een goede raadgever. Al enige tijd bewonder ik mensen zoals Abel Arkenbout en zijn team bij ToxicoWatch die elke dag onbetaald – lees onafhankelijk! – met het oog en de kennis van de wetenschap het REC en de gevolgen van gif in onze wereld, onderzoeken, verklaren, in kaart brengen en op de (internationale) agenda zetten. Ik wens ToxicoWatch dan ook toe dat zij erin slagen hun wetenschappelijk onderzoek voort te kunnen zetten en hoop dat niet alleen EZ eieren voor zijn geld kiest maar ook het provinciale bestuur, de gemeente Harlingen en de directie van het REC. Aan de laatste drie wil ik vragen om te stoppen met het gekonkel. Relevante, open en eerlijke informatie te verstrekken. Op de juiste manier te meten wat er allemaal aan de hand is en er een conclusie uit te trekken waarmee je – met je hand op je hart – in de spiegel kan blijven kijken. Aan alle lezers zou ik willen vragen om de moed niet op te geven, maar alle informatie te blijven volgen en kennis te vergaren. En kennis hebben heeft tot gevolg dat wij verantwoordelijkheid zullen moeten nemen. (Tekst Stephanie Geurtz)

Auteur

Jitze Hooghiemstra