Katja Koornstra: 'Geweldig gevoel dat we de HT-race hebben gedaan'

Zuiderpier Harlingen

Katja Koornstra uit vijf havo van de RSG Simon Vestdijk in Harlingen heeft vrijdag samen met medescholieren voor de tweede keer meegedaan aan de HT-race.

Het team bestond hoofdzakelijk uit leerlingen van de RSG Simon Vestdijk locatie Harlingen. Hieronder een door Koornstra zelf aangeleverd verslag. Afgelopen vrijdag, stralen weer met een licht briesje. Misschien iets te warm voor de HT maar we kunnen het minder treffen. Wij, Sarah Rushfort, Roely Westra (4 mavo), Ante Hellevoort, Fleur Neeleman (5 havo), Mirte Kuipers, Mariëlle van Rossum (5 havo), Jaike Reitsema (5 havo), onze stuurman Simon Koornstra en ik hebben er hard voor getraind. Na de winterstop zijn we in maart, officiële start van het roeiseizoen weer begonnen met trainen. Allemaal weer dolenthousiast om dit seizoen te beginnen met het gezelligste team in de leukste boot.Wij trainen vanaf maart ongeveer drie keer per week en dan per training ongeveer twee uur lang. Op de vraag of het wel te combineren is met school verteld ze dat het niet heel moeilijk te combineren is met andere dingen. Voor mij was dit jaar even anders omdat ik in mijn examenjaar zat (5 havo). Meestal sla ik geen training over maar in dit jaar ging het huis- en leer werk wel naar de eerste plek. En een keer een training overslaan is niet erg. De trainingen verschillen per keer, de ene keer roeien we een bepaalde afstand en de andere keer alleen maar sprinten. Conditie en kracht opbouwen voor de wedstrijden is het belangrijkst en dan de slag en techniek perfectioneren. Hoe gelijkmatiger we de slag hebben hoe sneller we gaan. Dat bleek ook tijdens de HT, onze trainingen hebben de vruchten afgeworpen. Maar het was zwaar, heel erg zwaar. De race begon super maar zodra we de Pollendam voorbij waren begon het al zwaarder te worden. De wind van zij zorgde voor golven,maar gelukkig kwamen wij hier redelijk doorheen. Na ongeveer een half uur kregen we de wind en stroom weer mee waardoor het wat soepeler ging. Maar in de Vlieree kregen we weer vol de wind van zij en dit was ontzettend zwaar. Onze stuurman Simon en supporters op de volgboot bleven ons aanmoedigen. Dit heeft ons echt geholpen. Na 3 uur roeien, op het moment dat je denkt dat je er bijna bent, begint de hel die het Schuitengat heet. Vol stroom tegen en ook weer de wind die was toegenomen tot kracht 5 er nog eens vol op. Over het stukje van ongeveer 5 km hebben we twee uur gedaan. Verschrikkelijk!! Maar dan is de eindstreep in zicht en zie je de mensen op de pier en de muziek vanuit de haven. Toen we de finish overkwamen was iedereen gesloopt en meer dood dan levend. Maar blij en trots. Het is zo’n geweldig gevoel dat we het dan toch maar even hebben gedaan. Katja Koornstra

Auteur

Jitze Hooghiemstra